"This is the end / my only friend / the end", tymi słowami rozpoczyna się najbardziej apokaliptyczna kompozycja w dorobku The Doors.

Początkowo The End było niepozorną, miłosną balladą. Dopiero podczas koncertowych improwizacji utwór rozrósł się do niebotycznych rozmiarów. Ponoć słynną edypowską sekwencję ("father, I want to kill you", itd.) Morrison wymyślił na kwasowym odlocie. Muzyk musiał wyjść wówczas na scenę, mimo że - umówmy się - nie był za bardzo w stanie.

To był rok 1966. Kilka miesięcy później The Doors byli już sławni, a Morrison zaczął poznawać grube ryby show-biznessu. Był wśród nich Andy Warhol, który planował obsadzić Jima w jednym ze swoich filmów. Ze współpracy nic nie wyszło, ale przy okazji Morrison poznał...

Rozpoczyna się kalendarzowe lato, więc czas najwyższy rzucić książki na bok i pozwolić sobie na relaks. Pogoda za oknem dziwnie nie pasuje do wakacyjnych wizji, ale zapewniamy - już za kilka dni nie opędzimy się od upałów. Póki co, mamy dla was wyborny koktajl doskonałych piosenek, które z pewnością przywołają wakacyjną aurę.

Startujemy!

W historii rocka były lata, w których ilość wydawanych fenomenalnych płyt i przełomowych wydarzeń daleko przekraczała granie zdrowego rozsądku. Taki na pewno był rok 1967. Po obu stronach oceanu, artyści jakby dostali olśnienia i tworzyli muzykę, która do dziś robi piorunujące wrażenie.

To właśnie wtedy debiutowali The Doors, Jimi Hendrix i Pink Floyd. To wtedy odbył się słynny festiwal Monterey, a The Beatles wydali ponoć najlepszą płytę w dziejach, a więc legendarnego Sierżanta Pieprza.

Czy można coś jeszcze dodać? Przed wami krótki przegląd płyt wydanych w 1967 roku, bez których trudno wyobrazić sobie muzykę rockową. Takich pozycji jest sporo, tak więc rozsiądźcie się wygodnie w fotelu i zabierzcie się za lekturę. Miłej rozrywki!

Gdyby żył, miałby teraz 65 lat. Jim Morrison, legendarny król Jaszczurów i lider kultowego zespołu The Doors to postać równie fantastyczna, co tragiczna. Nikt tak jak on nie potrafił wyrazić ducha niełatwych czasów, w jakich żył. W tekstach, w muzyce, wreszcie w swoim zachowaniu - pokazywał, że dla niego nie istniały żadne bariery. Sam siebie uważał za poetę, ale my przede wszystkim pamiętamy go jako niezrównanego wokalistę i charyzmatycznego człowieka.

Zapraszamy do krótkiego i subiektywnego przeglądu tego, co sprawia, że gwiazda The Doors - mimo upływu lat - wciąż jaśnieje pełnym blaskiem.