Nie wiem czy wśród zajaranych rapem osób znajdzie się ktoś, kto byłby aż tak spięty, by powiedzieć, że nie znosi Snoop Dogga. Czy naprawdę się da? Nie dość, że typ operuje jednym z najlepszych flow w historii hip-hopu, to jeszcze jego luz jest tak zaraźliwy, że ciężko się nie wkręcić w jego chore jazdy. Zdarzały mu się słabsze numery i płyty, ale mimo to wciąż jest na szczycie i nie zanosi się, żeby coś mogło go stamtąd zabrać.

Już ósmego grudnia ma pojawić się Malice N Wonderland - kolejny album rapera z Long Beach. Już dziś możecie obejrzeć u nas klip do nowego singla Gangsta Luv, który miał swoją premierę kilka dni temu.

Wszystko wskazuje na to, że moda na wampiry - przejawiająca się w niezliczonej wprost ilości pozycji filmowych, bajkowych, książkowych i zabawkowych dla najmłodszych - nie ominęła i nieco zdziecinniałego rapera, Snoop Dogga.

Jak udało nam się bowiem dowiedzieć, chciałby on pojawić się w serialu Czysta Krew!

Z wielu stron słychać obecnie narzekania brzmiące "gdzie się podział stary dobry G-funk". Rzeczywiście - klasycznych piszczał w dzisiejszej muzyce raczej brak, ale nadal pojawiają się perły idealnie oddające esencję i vibe kalifornijskich rejonów.

Jednym z takich numerów jest pochodzący sprzed ponad 3 lat singiel Tha Dogg Pound z gościnnym udziałem Snoopa. Daz Dillinger i Kurupt nagrywają ostatnio naprawdę sporo, więc normalne, że znajdą się tam także słabsze rzeczy. Ale nie mamy nic przeciwko skoro spomiędzy nich wyłowić można coś takiego...

Malice N Wonderland, bo tak ma nazywać się nowy, dziesiąty już oficjalny longplay Snoop Dogga, zapowiada się nieźle, zważywszy na to, że produkcją mają zając się m.in. Dr. Dre, DJ Quik, Scoop DeVille, Terrace Martin, Neptunes czy Nottz. W przypadku Snoopa nie można jednak zapominać o tym, że jest absolutnie nieprzewidywalny i może zrobić wszystko. Dystans należy zachować tym bardziej, że te production credits, są nieoficjalne.

Dziś mamy dla was klip po nowego singla z nadchodzącej płyty. That's Tha Homie zobrazowano bardzo fajnym, koncertowym klipem.

Nie tak dawno na łamach Spinnera oficjalnie jarałem się numerem Young, Poor Dave (posłuchaj). To kozacki kawałek, który nie wszedł na soundtrack do filmu Murder Was The Case (a nie, jak informowaliśmy wcześniej, odrzut z sesji do Chronica - dziękujemy za sprostowanie użytkownikowi o nicku Mietek23). Nie tylko my tęsknimy za czasami, kiedy Snoop Dogg nagrywał na najtłustsze G-Funkowe bomby, skoro jest zapotrzebowanie na takie albumy jak ten, o którym dziś mowa.

The Lost Sessions Vol. 1 będzie jednym z pierwszych albumów, które pojawią się po reaktywacji Death Row, o której pisaliśmy tutaj. W sesji do jakich albumów powstały kawałki Snoopa, nie będziemy już mówić, ale z całą pewnością wszystkie pochodzą z czasów świetności wytwórni Suge Knighta.

Brak takich postaci jak Nate Dogg jest widoczny szczególnie dziś, gdy zewsząd zalewani jesteśmy asłuchalną miernotą, dumnie nazywającą się "wokalistami R'n'B", która nie wyobraża sobie śpiewu bez niestrawnego już Auto-Tune'a. A także wyjcami, którzy nawet jeśli obędą się bez "efektu T-Paina", to sprawnie kaleczą nasze uszy i obrzydzają kolejne numery.

Przy tak "smakowitym" krajobrazie warto sięgnąć po solowe dzieło solidnie doświadczonego przez los westcoastowego talentu, czyli wydane w 2001 roku Music & Me.

Wielu ludzi woli tkwić w ignorancji i ciągle twierdzić, że Snoop Dogg to postać skrajnie komercyjna, bezwartościowa i wytwór showbizu. Mają swoje podstawy, bo Snoop raczej średnio przejmuje się opiniami i robi hajs na tym, na czym tylko może. Nie wolno przy tym zapominać, że to jeden z najlepszych graczy w historii WestCoast.

Do dodatkowych zasług powinno mu się zapisać to, że nigdy nie zapomniał skąd jest i oprócz współpracy z Akonem i wszystkimi dziwakami, którzy tylko są w stanie mu za nią zapłacić, zawsze promuje artystów z Long Beach tak, jak tylko może. TC's, czyli Twenty Crips, to kolejny dowód.

Takie niespodzianki moglibyśmy dostawać codziennie. Nie myśleliście czasem, że dla niektórych raperów chciałoby się cofnąć czas i kazać im nagrywać więcej muzyki w ich najlepszym okresie? Macie okazję posłuchać zupełnie nieznanego numer Dr. Dre i Snoop Dogga (wtedy jeszcze Snoop Doggy Dogga), który powstał podczas sesji nagraniowych do legendarnego debiutu doktorka -- Chronic.

Czemu się na nim nie znalazł? Sam chciałbym wiedzieć, bo ten numer definiuje to, co w muzyce Dre i rapie Snoopa najlepsze. Piękna G-funkowa wczuwa. Aż się łezka kręci w oku.

"G-Funk Era" niestety jest już historią, a płyty z grubym basem, charakterystyczną intonacją i talkboxem nie sprzedają się już tak dobrze, jak kiedyś (zamiast nich mamy za to wszędobylskiego Auto-Tune'a). Po tamtej epoce zostało jednak mnóstwo znakomitej muzyki i bardzo udanych, klimatycznych klipów. Dziś mamy dla was jeden z nich.

The LBC Crew to zespół o którym mało kto już dziś pamięta, a szkoda. Podopieczni Snoop Dogga - Tray Deee, Techniec, Bad Azz, South Sentrell i Lil C-Style to banda, która ma na koncie sporo więcej, niż tylko ten hicior.

Dawno nie pamiętam tak ogromnego hype'u na niezależną i alternatywną produkcję. Nawet na Splash Festivalu co krok można było natknąć się na kogoś w koszulce La Coka Nostra. Grunt pod ten album przygotowywany był od dawna.

A czy supergrupa, łącząca pierwiastki Non Phixion i House Of Pain wypaliła, nagrywając materiał na miarę oczekiwań wszystkich miłosników chorej, postrzelonej, nienormalnej i przepakowanej agresją, narkotykami i mrocznym brzmieniem rapowej jatki?

Nie ma chyba drugiej tak bardzo znienawidzonej postaci w amerykańskim rap-biznesie, jak Suge Knight - ex-szef legendarnego Death Row Records. Tak czy siak, wytwórnia pana Suge'a na zawsze wpisała się w hip-hopowy kanon, wydając największe klasyki w historii Zachodniego Wybrzeża, od Dre, przez Snoopa, po 2Paca.

Wydawało się, że wytwórnia na zawsze zniknęła, i raczej nie ma szans na wskrzeszanie nieboszczyka. Okazuje się, że legendy nie umierają nigdy. Daz Dillinger, we współpracy ze Snoop Doggiem, postanowił wskrzesić Death Row!

Czekałem na tą płytę z wypiekami. Alchemist ma nie tylko możliwości artystyczne, ale również budżetowe, na to, aby zrobić płytę dokładnie taką, jaką chcą. Chemical Warfare to prawdopodobnie najlepiej obsadzona pod względem gości płyta producencka od kilku dobrych lat.

Gościnnie pojawiają się tutaj Snoop Dogg, Eminem, Jadakiss, Fabolous, Three 6 Mafia, Kool G Rap, KRS One, Talib Kweli, Evidence czy Dogg Pound... Słabo? Na bitach tego kota taka ekipa powinna zrobić płytę roku. Wywiązała się z obowiązku? Zapraszamy do recenzji.

Dopiero co mogliśmy usłyszeć supergrupę La Coka Nostra na koncercie w trakcie Splash Festivalu. Już za miesiąc pojawią się za to na Hip Hop Kempie...

A pomiędzy tymi dwoma wydarzeniami trafia do nas długo oczekiwana pierwsza płyta LCN. Czy to naprawdę marka, której możemy ufać?

To, że hip-hop stał się zjawiskiem globalnym i osiągnął niesamowite znaczenie nie tylko dla rynku muzycznego stało się oczywistością już parę ładnych lat temu. Dowodem tego może być chociażby to, że magazyn Forbes od pewnego czasu obok rankingów najbogatszych ludzi świata zaczął publikować też listę najlepiej zarabiających ludzi związanych z hip-hopem.

W zeszłym roku z zawrotną sumą 150 milionów dolców na pierwszym miejscu znalazł się 50 Cent. Jak widać po tegorocznej liście również raperów dopadł kryzys finansowy, a przynajmniej kryzys rynku fonograficznego. Kto w tym roku zarobił najwięcej?

W ubiegłym roku, dla smaczku, Alchemist wypuścił krótką EP-kę zatytułowaną Cookbook, która miała zapowiadać drugi pełnoprawny album producencki. Teraz nadszedł czas i na niego.

Na Chemical Warfare usłyszymy całą plejadę znakomitych gości - swoje zwrotki dorzucili między innymi Eminem, Snoop Dogg, Twista, KRS One czy Fabolous. Czy można to więc przegapić?