Termanology to w ostatnim czasie jedna z najbardziej wyrazistych nowych twarzy na rynku. Dzięki wytrwałości, zawziętości, pracowitości i talentowi udało mu się wybić - jak sam powiedział - znikąd i osiągnąć popularność i uznanie na całym świecie.

Na festiwalu Hip Hop Kemp mieliśmy przyjemność porozmawiać z sympatycznym i otwartym Latynosem o pracy nad debiutem, scenie mixtape'owej, inspiracjach Big Punem czy kooperacjach z legendami. A także o najnowszym street-albumie Time Machine, który swoją premierę miał wczoraj. Póki co sprawdźcie zapis rozmowy - a dowiecie się, kiedy pojawi się video.

Pierwszy dzień Hip Hop Kempu był dla nas solidną rozgrzewką przed najmocniejszymi uderzeniami. A takie zawierał już piątkowy wieczór, bo na koniec czekał nas główny kempowy headliner czyli Method Man. Ale i poza nim atrakcji było sporo a i artyści tego dnia byli wyjątkowo otwarci dla zgromadzonych kempowiczów. Dlaczego?

Tegoroczny Hip Hop Kemp startował już w czwartek. Poprawka - w środę odbył się jeszcze Warm Up, który jednak w tym roku niczym specjalnym nie powalił, dlatego nie będziemy przedstawiać oddzielnej relacji. Wystarczy stwierdzenie, że zabawa była głośna i wysokoprocentowa.

Natomiast w czwartek czekał nas pierwszy dzień głównej festiwalowej części - w tym roku lżejszy muzycznie (choć hardkorowy pod względem upału) i delikatnie wkręcający nas w kempowy klimat. Ale i tak było czego posłuchać.

Lee Bannon to utalentowany producent z Sacramento, którego w ubiegłym roku bardzo zachwalał nam Akrobatik w wywiadzie przeprowadzonym na Hip Hop Kempie. Widać, że beatmaker nie osiada jednak na laurach i właśnie dostarczył nam nowy, bardzo ciekawy materiał.

Me & Marvin to EP, zawierające osiem numerów. Co ważne, wszystkie opierają się na samplach z Marvina Gaye'a. Gościnnie słyszymy całą czołówkę sceny niezależnej.

Nie tak dawno przedstawialiśmy wam pierwszy album nowojorskiego newcomera – Donny Goinesa. Minute After Midnight było niedoskonałe, ale chwilami naprawdę pasjonujące, wciągające i niesamowicie autentyczne. To była płyta, która z każdym przesłuchaniem „wchodziła" lepiej. Zapytany w naszym wywiadzie Donny, powiedział, że wygrana w konkursie UMA i wydanie krążka nic w jego życiu nie zmieniło. Drugie solo wydane w Amalgam Digital wskazuje, że jednak jest inaczej.

Po pierwsze mamy tutaj znacznie więcej znanych gości. Wymieńmy chociażby Termanology, Reksa, Emilio Rojasa, Planet Asię czy Skyzoo. W przeciwieństwie jednak do Minute After Midnight producentem wykonawczym płyty nie jest Dame Grease. Jaki to ma wpływ?

Bostoński raper Reks od czasu ubiegłorocznego powrotu nie ustaje w kolejnych nagraniach. Razem ze Statik Selektah wciąż dostarcza nam soczyste, klasycznie brzmiące i przesycone mocnymi, szczerymi linijkami numery, nie zwracając uwagi na brak mainstreamowego sukcesu.

Dlatego, mimo że w tym roku otrzymaliśmy już album More Grey Hairs, to zbliża się do nas kolejny krążek. Właśnie dostaliśmy pierwszy promujący go numer.

Rozwój Internetu i zacieranie rzeczywistych geograficznych granic skutkuje dużą szansą na nawiązanie znakomitych kontaktów dla twórców z Europy, z czego zaczyna korzystać coraz większa część z nich.

Czechów listą gości zaszokował DJ Wich, my dumni jesteśmy z Beat Brothers a z Półwyspu Apenińskiego do wytwórni Babygrande z mocno obsadzonym krążkiem przybył włoski producent Fabio Musta.

Im bliżej wakacji, tym bardziej rozwija się lista wykonawców na wszelakich festiwalach. Co chwilę dostajemy nowe wieści o tym, kto zaprezentuje się na Splashu, a teraz poznaliśmy też kolejnych artystów, którzy ubarwią Hip Hop Kemp.

Do podanej wcześniej Lady Sovereign dołączyła ciekawa trójka, która na pewno przypadnie do gustu wielbicielom klasycznego, eastcoastowego brzmienia.

Albumem Grey Hairs Reks powrócił po paru latach ciszy. I Zrobił to naprawdę w pięknym stylu. W końcu nie przypadkiem album znalazł się w czołowej dziesiątce naszego rankingu na płytę roku w USA.

Głód mikrofonu u reprezentanta Bostonu był na tyle duży, że w sesji nagraniowej zarejestrował zdecydowanie więcej numerów, niż zmieściło się na płytę. Stąd pomysł na wyselekcjonowanie najlepszych z nich, dołożenie paru świeżych pozycji, i puszczenie całości do ludzi jako More Grey Hairs. Czy zabieg się udał? O tym w recenzji.

Albumem Grey Hairs Reks powrócił po paru latach ciszy. I Zrobił to naprawdę w pięknym stylu. W końcu nie przypadkiem album znalazł się w czołowej dziesiątce naszego rankingu na płytę roku w USA.

Głód mikrofonu u reprezentanta Bostonu był na tyle duży, że w sesji nagraniowej zarejestrował zdecydowanie więcej numerów niż zmieściło się na płytę. Stąd pomysł na wyselekcjonowanie najlepszych z nich, dołożenie paru świeżych pozycji i puszczenie całości do ludzi jako More Grey Hairs.

REKS

Wielu błędnie uważa, że zeszłoroczna płyta Reksa Grey Hairs była debiutem. Tak naprawdę już w 2001 raper nagrał longplay zatytułowany Along Came To Chosen, na którym nawinęli z nim chociażby 7L czy Ed O.G. Trzeba jednak przyznać, że to Grey Hairs z Say Goodnight - doskonałym singlem na bicie Preemo - zapewniły mu szerszą rozpoznawalność.

Zarówno w Polsce, jak i za wielką wodą toczą się bezproduktywne spory, czy to płyta Reksa była lepsza, czy poziomem przeskoczył ją inny zdolniacha z Bostonu - Termanology, ze swoim Politics As Usual. To nieistotne, obydwaj zasługują na szczególną uwagę. Reks pracuje nad More Grey Hairs, na które czekamy z niecierpliwością.

Reks - Grey Hairs

Promujące ten album Say Goodnight sprawiło, że oczy wielu fanów zwróciły się na anonimowego dla nich wcześniej bostońskiego rapera. Cały album, wyprodukowany w większości przez Statika Selektah, również trzyma wysoki poziom. Reks jest słabszym MC od Termanology'ego, ale, porównując bostończyków, naszym zdaniem nagrał album równiejszy i bardziej wpadający w ucho.

Bostoński MC Reks rok 2008 z pewnością może uznać za przełomowy. Przed nim w Polsce był postacią praktycznie anonimową, a Stanach znanym podziemnie i lokalnie zawodnikiem z dużym stażem.

Jednak po znakomitym singlu na bicie DJ-a Premiera Say Goodnight, a następnie płycie Grey Hairs - o Reksie zrobiło się dość głośno, a on sam zyskał uznanie po obu stronach Oceanu. Nam udało się spytać jedno z odkryć minionych 12 miesięcy o to, jaka muzyka towarzyszyła mu w tym czasie i które z płyt najbardziej przypadły mu do gustu.