Nie byłoby Pink Floyd, gdyby nie Syd Barrett. Ten niezmiernie utalentowany wizjoner nadał formującej się grupie kształt i charakter. To on wymyślił nazwę. To on pisał teksty, śpiewał i grał na gitarze. Debiutancki album grupy The Piper at the Gates of Dawn był niemal jego solowym dziełem.

Pomińmy na chwilę wydarzenia z roku 1968, gdy Barrett okazał się niezdolny do pracy; coraz bardziej obcy, schorowany, z nieobecnym wzrokiem od nadmiaru LSD. Cofnijmy się rok wcześniej, gdy psychodeliczny rock wychodził na salony - Beatlesi grali w radiu swojego Sierżanta Pieprza, a Soft Machine i Hendrix zdobywali popularność.

Historia tego numeru to wzorcowy przykład, że w show-biznesie jednak zdarzają się przyjaźnie. I nie każdy kopie dołki pod konkurentem, tylko stara się wybawić go z opresji. Ale po kolei.

China Girl to wspólny utwór Davida Bowiego i Iggy'ego Popa z 1977 roku. Panowie nagrali go z myślą o debiutanckim albumie lidera The Stooges, zatytułowanym znacząco The Idiot. Niestety, płyta nie sprzedała się dobrze, piosenka nie została zauważona - i Iggy Pop (mimo statusu gwiazdy i pozytywnych recenzji) zaliczył spektakularną komercyjną klapę.

Sytuacja materialna Popa pogarszała się. Doszło uzależnienie od narkotyków, doszły długi. Zapewne muzyk skończyłby jako finansowy bankrut na skraju załamania nerwowego, gdyby nie...

Wykonawca: Benassi vs. Bowie
Utwór: "DJ"
Dlaczego warto? Benny Benassi kontra David Bowie - tego po prostu trzeba posłuchać. Murowany hit nadchodzącego wielkimi krokami lata, któro rozbrzmiewać będzie electro-house'em.

Jeśli wiesz, którego dnia z Pink Floyd odszedł Syd Barrett i kiedy David Jones Jones zmienił imię na David Bowie, oraz znasz datę jedynego koncertu Radiohead w Polsce - nie czytaj tego tekstu!

Jeśli nie, mamy przyjemność przedstawić wam nową rubrykę, która od dziś będzie pojawiać się codziennie na Spinnerze. To Kartka Z Kalendarza. Historia rocka liczy już ponad pół wieku, więc czas najwyższy posegregować wszelkie bardziej istotne wydarzenia w muzyce, od momentu, gdy Elvis Presley przyszedł na świat, aż po ostatnie dokonania Animal Collective.

Lubicie covery? Jeśli tak, nie przegapcie premiery krążka War Child: Heroes, którą zapowiedziano na 16 lutego!

Idea albumu jest prosta. Klasyczni rockowi wykonawcy pokroju Davida Bowiego czy Boba Dylana wybierają jedną piosenkę z całego swojego dorobku. Potem wyznaczają młodego artystę, który nagra wskazaną kompozycję na nowo.

W sumie na płycie znajdziemy piętnaście coverów. Nie znamy jeszcze dokładnej tracklisty, ale na pewno na War Child: Heroes nie zabraknie Hot Chip, Becka, Elbow, Duffy i Rufusa Wainwrighta!

Co łączy Paula McCartneya, Boba Dylana i Davida Bowiego? Przede wszystkim - to weterani rocka. Co jednak łączy ich z młodymi, wciąż walczącymi o wiernych fanów artystami, jak Beck, Hot Chip czy Duffy? W tym przypadku wspólnym mianownikiem jest wyjątkowa kompilacja, sygnowana nazwą War Child.

War Child to międzynarodowa organizacja, której celem jest niesienie pomocy dzieciom doświadczonym przez wojnę. Raz na kilka lat aktywizuje ona szerokie grono wykonawców, aby nagrać album i zwrócić uwagę ludzi na problem. Jak do tej pory ukazały się dwa tego typu wydawnictwa. Teraz czas na trzecie, zatytułowane Heroes.

Dorobek Davida Bowiego powiększy się niebawem o kolejną składankę. Nie będzie to jednak zwykłe the best of, ale zbiór kompozycji wybranych przez samego artystę.

"Na ten album wybrałem dwanaście piosenek z mojego dorobku, które nie powinny się znudzić. Część to przeboje, ale większość z nich, gdy gram je na koncertach, śpiewam bez pomocy publiczności. Zrezygnowałem z hitów", tłumaczy Bowie.

Wartość wydawnictwa z pewnością podniosą zamieszczone tu rarytasy. Chodzi m.in. o remix kompozycji Time Will Crawl i koncertowe wykonanie Hang on to Yourself. My radzimy zwrócić baczną uwagę przede wszystkim na piosenkę Some Are. Powstała ona podczas sesji nagraniowej do wybitnego albumu Low, ale ostatecznie na niego nie trafiła.

Klasyczna kompozycja Davida Bowiego w wykonaniu zespołu The Script została wybrana oficjalną piosenką Olimpiady w Londynie w 2012 roku!

Jak donosi Daily Record, na początku irlandzka grupa nie mogła w to uwierzyć. "Chcieliśmy nagrać ten cover, ponieważ naszym zdaniem Heroes jest wspaniałym utworem'', stwierdził Danny O'Donoghue, wokalista The Script. ''Ale to tylko cover. Nigdy nie przypuszczaliśmy, że trafi na Olimpiadę!'' Zaskoczenie musiało być tym większe, że ten jedyny cover w dorobku grupy został... Nagrany dla żartu!

Heroes ma szczęscie do olimpiad. Piosenkę w wersji grupy Icehouse mogliśmy usłyszeć, w trakcie sportowych zmagań, już w Sydney, przed ośmioma laty.