Lata '90-te są prawdziwą kopalnią rapowych klasyków. Tylko w '94 roku ukazały się takie kamienie milowe gry, jak Illmatic, Word...Life, czy... The Sun Rises In The East. Po bardzo udanym debiucie na Daily Operation GangStarra, Jeru The Damaja dostał możliwość rozpoczęcia kariery solowej pod banderą D&D Records. Na długo zanim Guru, Preemo i Jeru pokłócili się na amen (Guru w wywiadach nawet nie chce mówić o Jeru, a ten w numerze 99.9 Pa Cent otwarcie zaatakował byłych kolegów) powstała płyta dla której miano klasyka jest zupełnie oczywiste.

Jeru The Damaja to raper łączący sprzeczności. Z jednej strony sam siebie określił jako "prophet", z drugiej nigdy nie odcinał się od ulic Brooklynu i ich "gorszych stron". Potrafił nawinąć numer dźwięcznie zatytułowany Da Bichez, ale zaczął go od intra w którym wielokrotnie podkreślał jak szanuje kobiety, które same się szanują. Bronił afroamerykańskiej społeczności, ale nie pozując na jakiegoś krystalicznie czystego zbawcę. Na okładce debiutu zaprezentował się jako destruktor World Trade Center, by zawrzeć na niej numer stanowiący swoisty "wyrzut sumienia" - Ain't The Devil Happy.

Nie wyobrażam sobie, żeby fan rapu mógł być przeciwnikiem idei BET Cyphers. Dzięki inicjatywie znanej telewizji muzycznej możemy posłuchać takich krzyżówek stylów, że nawet nie sądziliśmy, że kiedyś będzie nam to dane. Mamy dla was trzy video z Cypherami.

Nie są to byle jakie undergroundowe cudeńka... Kiedy w jednym numerze spotykają się DJ Premier, Eminem, Mos Def i Black Thought, albo DJ Premier, KRS One, Wale, Nipsey Hussle i GSan to nie można tego przegapić.

Cormega to bez wątpienia jeden z najlepszych i najbardziej niedocenianych reprezentantów Queensbridge. W trakcie kariery nie opuszczał go pech - wspomnijmy sytuację z supergrupą The Firm - ale zawsze trzymał odpowiedni rapowy poziom.

Born & Raised staje się tym samym pozycją, której naprawdę nie warto ominąć. Najnowsze dzieło Megi trafia dziś do sklepów.

M.O.P. to grupa niepodrabialna i jedyna w swoim rodzaju. Dwóch charyzmatycznych wariatów, będących zarazem wulkanami energii z niesamowitą mocą w głosie - taki zestaw nie zdarza się często.

Dlatego bardzo brakowało nam ich brownsville'owskiego pazura w mainstreamie od czasu klasycznego Warriorz. Ale w końcu, po wielu perypetiach wrócili z albumem Foundation. W jakim stylu i w jakiej formie?

Są płyty, które mimo swojego geniuszu nigdy nie przebiły się do świadomości masowego słuchacza. Płyty, które przez fanów są wielbione i stawiane na piedestale, gdy inni nawet nie wiedzą o ich istnieniu.

Takim albumem jest właśnie Moment Of Truth. Jestem świadomy, że dla wielu jest to oczywista oczywistość i płyta zbyt znana na ten cykl. Ale jeśli ktokolwiek po przeczytaniu dowie się o istnieniu dzieła Guru i DJ-a Premiera to rola zostanie spełniona.

Termanology to w ostatnim czasie jedna z najbardziej wyrazistych nowych twarzy na rynku. Dzięki wytrwałości, zawziętości, pracowitości i talentowi udało mu się wybić - jak sam powiedział - znikąd i osiągnąć popularność i uznanie na całym świecie.

Na festiwalu Hip Hop Kemp mieliśmy przyjemność porozmawiać z sympatycznym i otwartym Latynosem o pracy nad debiutem, scenie mixtape'owej, inspiracjach Big Punem czy kooperacjach z legendami. A także o najnowszym street-albumie Time Machine, który swoją premierę miał wczoraj. Póki co sprawdźcie zapis rozmowy - a dowiecie się, kiedy pojawi się video.

W najbliższy wtorek oficjalną premierę będzie miał najnowszy street-album Termanology'ego zatytułowany Time Machine. Jesteśmy bardzo ciekawi jak wypadnie na tle oficjalnego debiutu, który trzymał poziom, ale z pewnością mógł być lepszy co zwiastowały już single.

Sam Term powiedział nam w wywiadzie, że tym razem ma być ostrzej i surowiej. Trzymamy za słowo. A póki co sprawdźcie jak kot z Bostonu rozprawiał się z klasycznymi bitami DJ-a Premiera na jednym z poprzednich mixtape'ów.

Są takie płyty dla których tylko kwestią czasu było, kiedy trafią do naszego Klasyku Na Weekend. Firing Squad to drugi album nowojorskiego hardkorowego duetu M.O.P., który nie tak dawno odwiedził Łódź (mimo że przez pół koncertu krzyczał, żeby Warszawa zrobiła hałas). Pierwsze To The Death w większości wyprodukował najbardziej kojarzony z genialnego Ante Up DR Period. W dwa lata później rapsy Lil Fame'a i Billy Danze'a na warsztat wziął DJ Premier.

A wszystko zaczęło się niemalże Hollywoodzko. Mash-Out Posse, rozwinięcie nazwy zespołu, pierwotnie było nazwą gangu z Brownsville do którego należeli obydwaj gentlemani. Przełomem w ich życiu był soundtrack do filmu House Party, gdzie pojawił się ich kawałek How About Some Hardcore? Klip do kawałka zrobił zupełnie anonimowy wówczas... Hype Williams. Chropowata nawijka duetu (pierwotnie w skład zespołu wchodził też Big Mal, który zginął zastrzelony w 1993) przypadła do gustu nowojorskim słuchaczom i panowie dostali kontrakt w Select Records.

Występ Termanology'ego to moim zdaniem jeden z trzech najlepszych koncertów na tegorocznym Hip Hop Kempie. Reprezentant Bostonu dostał wprawdzie mało czasu, bo około 35 minut, ale wykorzystał je do maksimum...

Usłyszeliśmy wszystkie największe bangery, a na koniec rzecz jasna niszczące Watch How It Go Down, które przedstawiamy wam na sam początek naszych koncertowych relacji z Hradec Kralove.

Wreszcie, wreszcie, wreszcie. Po wielu przejściach z wytwórniami, kilku półoficjalnych materiałach i mnóstwie opóźnień M.O.P. wraca w końcu w pełni z pierwszym pełnoprawnym albumem od czasu klasycznego Warriorz.

Co takiego kryje przed nami Foundation i czego możemy spodziewać sie po najnowszym dziecku szalonego duetu z Brownsville, które trafia dziś na półki sklepowe?

Sporo jest zespołów, które kojarzone są tylko i wyłącznie z jednym numerem, nawet jeżeli nie odniósł on sukcesu komercyjnego. Tak też jest z ekipą Pitch Black, przy której - mimo wieloletniej twórczości - pierwsze i najczęstsze skojarzenie to kawałek It's All Real.

Ale czy jest się czemu dziwić skoro: a) bit podrzucił tu DJ Premier b) jest to jeden z najlepszych bangerów w jego masakrycznym dorobku?

Pomimo sporego rozczarowania, jakim był dla mnie pierwszy album Slaughterhouse, nadal uważam, że Royce Da 5'9" jest jednym z najbardziej niedocenionych raperów na scenie i, podobnie jak wielu z was, wiele obiecuję sobie po Street Hop. Płyta, której producentem wykonawczym jest DJ Premier, zbliża się wielkimi krokami.

Zostanie ona wydana przez własny label rapera z Detroit nazwany One Records, a dystrybucją podobnie jak w przypadku Slaughterhouse zajmie się E1. Kiedy ostatecznie usłyszymy ten album i czego możemy się po nim spodziewać, oprócz tej nadzwyczaj średniej okładki?

Wśród młodej fali polskich MC's jest otoczony kultem, cuty z jego wersów są jednymi z częstszych w polskim undergroundzie, Lifestylez Ov Da Poor And Dangerous często wymieniane jest w trójce ukochanych płyt, a w miejscu w którym rapował jest nadal trochę niedoceniony. Inspiracja setek raperów na całym Świecie, jedno z najlepszych flow w historii i najbardziej nienaganna technika... Big L, bo o nim mowa, jest jedną z największych strat dla rapu z NYC.

Wciąż mówi się o 2Pacu i Biggiem, ale z niewiadomych przyczyn Big L ciągle jest pomijany, wspomina się o nim rzadko, nawet pomimo mody, która swego czasu kazała pokazywać się na tle graffiti z Big Punem czy Aaliyah'ą. Właśnie powstaje film dokumentalny, który ma ambicję zmienić ten stan rzeczy.

Takie połączenie musi sprawić, że szczęka opadnie wam jakieś 6 stóp pod ziemię. Będąca ostatnio w życiowej formie, jedna z największych legend Południa, wyjadacz z Detroit, a do tego bit jedynego w swoim rodzaju Preemo.

Połączenie Houston z Nowym Jorkiem wsparte przez jednego z rzeźników ze Slaughterhouse trafiło po cichu i bez błysku fleszy na niedawny mixtape Southern Smoke. Nam jednak nic nie ucieknie, dlatego z przyjemnością przynosimy wam Hood Love.