Wiele rzeczy można zarzucić Mos Defowi (np. nierówność dyskografii czy poziom części filmów w których wystąpił), ale na pewno nie brak oryginalności. Zazwyczaj objawiała się ona poprzez muzyczne eksperymenty, tym razem jest związana raczej z promocją i sposobem dystrybucji jego muzyki...

Otóż po True Magic, które ukazało się bez okładki, bez klipu i bez promocji, teraz wyszło Ecstatic, które pojawiło się na CD (z okładką i klipem!), ale pojawi się też na... T-Shirtach?

Z każdym numerem, który się pojawia, coraz bardziej wyczekujemy Ecstatic - nowej solówki Mos Defa. Tym razem jednak dostaliśmy numer, który już po przeczytaniu zapowiadał się na perłę. History to utwór, w którym Mos Def znowu rapuje obok Taliba Kweli, a bit wyprodukował ś.p. J Dilla.

Czy to mogło być słabe? Oczywiście, że mogło - same ksywki nie nagrają kozackiego numeru. W przypadku trzech takich geniuszy, ciężko było się jednak spodziewać, że kawałek okaże się słaby.

Jest! Wszyscy fani alternatywnego brzmienia i ciekawych eksperymentów, z brzmieniem hip-hopu mieszanego z innymi gatunkami, z pewnością z zapartym tchem czekają na kolejną solówkę Mos Defa. Mighty Mos kilka dni temu puścił w Sieć nowy kawałek, zatytułowany Casa Bey. Dziś na Spinnerze możecie obejrzeć oficjalny teledysk do nowego singla.

W jakiej formie jest Mighty Mos? Jak daleko tym razem posunęły się jego eksperymenty? Jakiego klimatu spodziewać się po Ecstatic? Czy singiel nakręci nam zajawkę na nową solówkę? Casa Bey po części odpowiada na te pytania.

Był rok 1998, kiedy Talib Kweli, za namową Mos Defa, przestał być ghostwriterem. Ten drugi, z kolei, po wielu gościnnych występach i bardzo słabo promowanej płycie Urban Thermo Dynamics, postanowił założyć z Talibem nim zespół, który nazwali Blackstar i nagrać album... I chwała im za to, bo pierwszy - i póki co ostatni - Blackstar, to coś więcej niż tylko dwanaście świetnych kawałków.

Pierwsze słowo, które ciśnie się na usta, kiedy ktoś pyta o tę płytę to "afrocentryzm". Inny jednak, niż cokolwiek z czym mieliśmy do czynienia wcześniej, bo ani nie pełen agresji jak wczesny westcoast, ani nie rewolucyjny i nawołujący do wyjścia na ulice, jak Public Enemy...