Z opublikowaniem tej informacji celowałem, by zdążyć przed 1. kwietnia - ot, tak, aby nie być posądzanym o primaaprilisowy dowcip. Niestety: kończy się nasza - i wasza, niemal dwuletnia, przygoda ze Spinnerem. Portal znika z Sieci niebawem. Aktualnie - co pewnie część z was zauważyła - adresy www.spinnermuzyka.pl, jak i www.pl.spinner.com, automatycznie przenoszą was na brytyjską wersję portalu. Wciąż dostępne jest archiwum newsów, a także strony kategorii. Jak długo jednak będzie to miało miejsce? Nie jestem w stanie, niestety, udzielić odpowiedzi na to pytanie, gdyż osobiście nie mam na to wpływu.

Poniżej zaś kilka słów ode mnie. Na pożegnanie.

Rok 2009 był pracowitym okresem dla WdoWY i Szoguna, którzy wspólnie pracują nad drugim solowym albumem artystki. Jak się okazało całkiem niedawno, ukaże się on nakładem sumiennie budującej solidną armię Alkopoligamii. Dla tych, którzy nie kojarzą tej dziewczyny, albo znają ją jedynie z ostatnich gościnnych występów na Łysonżim czy Kazzushim, przypomnijmy, że Braggacadabra, jej pierwsze solo, było też pierwszym solowym albumem kobiecej MC w Polsce.

Nowy album warszawskiej raperki ma być bardziej stonowanym, emocjonalnym materiałem, ale myślę, że z tak ciętym językiem nie da się od czasu do czasu nie rzucić dobrym punchem. Ona tak tylko mówi, że Nie Chciałaby Być Niegrzeczna. Specjalnie dla nas WdoWA podsumowała rok 2009. Zapraszamy do lektury.

Rok 2009 z pewnością był pierwszym, który aż tak naocznie potwierdził nam, że podział na scenę legalną i nieoficjalną przestaje mieć jakiekolwiek znaczenie. Sprzedaż albumu Małpy czy Quiza, albo sam fakt, że Lavorama była nielegalem powinien dać do myślenia szefostwu każdego liczącego się labelu w Polsce.

Ranking podobnie jak nasze recenzje, jedynie próbuje uchwycić element obiektywizmu. Podkreślam to jeszcze raz - jest to zestawienie w bardzo dużej mierze subiektywne. Właśnie dlatego serdecznie zapraszam wszystkich naszych czytelników do wrzucania w komentarzach swoich zestawień i opinii dotyczących podziemnej sceny 2009 roku. Zapraszamy do naszego zestawienia!

Jednym z bardziej pewnych strzałów w polskich podsumowaniach roku na Spinnerze, z pewnością jest zeszłoroczny album Tego Typa Mesa - Zamach Na Przeciętność. Nie ma co się dziwić, to album dojrzały, różnorodny, zaskakujący, a przede wszystkim jest to materiał Mesa, a coraz więcej słuchaczy w Polsce sprawdza wszystko co jest sygnowane jego ksywką. Ja też, bo gościnnie pan Szmidt wypada ostatnio lepiej niż u siebie...

Mamy dla was podsumowanie przygotowane przez twórcę Alkopoligamii. Czego Ten Typ Mes słuchał przed pisaniem takich chorych zwrotek jak te w Lecisz Na Ryj, Życzenie Śmierci, Jak To czy... Powinnaś Być Ze Mną?

Gdybym miał wskazać producenta, który na polskim rynku ostatnio robi największą karierę (o ile stosowanie tego wyrazu w dzisiejszych realiach nie staje się kuriozalne), pierwszym strzałem byłby pewnie Zjawin. Autor zdecydowanej większości muzyki na Muzyce Emocjonalnej Pezeta, współtwórca Eterni i Nie Pytaj O Nią Eldoki, twórca moim zdaniem genialnego singla Pjusa... Na brak ciekawych kooperacji to on nie może narzekać.

Właściciel jednego z najbardziej nietypowych styli wśród polskich producentów zebrał myśli i specjalnie dla czytelników Spinnera, czyli was podsumował rok 2009.

Pezet jest chyba jedyną pierwszoplanową postacią na polskiej scenie hip-hopowej, która pomimo bardzo dużego doświadczenia wciąż szuka i z każdym albumem zaskakuje. Każda kolejna płyta starszego z braci Kaplińskich utrzymana jest w zupełnie innym klimacie i podobnie było z tegoroczną, bardzo kontrowersyjną Muzyką Emocjonalną. Odbiór bywał różny, ale jeśli się nie mylę, nakład został sprzedany, więc ludzie tego słuchają, prawda?

Dla Pawła rok 2009 z pewnością nie stał tylko pod znakiem czwartego solowego krążka (jako solo liczę również płyty z Noonem), ale również pracą nad wspólnym albumem z Małolatem, który, miejmy nadzieję ukaże się w tym roku. Czekamy z wielkim zaciekawieniem. Teraz możecie sprawdzić czego Pezet słuchał robiąc te albumy!

W tym roku po raz pierwszy mamy przyjemność zaprezentować wam podsumowanie roku w wykonaniu jednego z najlepszych polskich, ulicznych MC - Małolata. Jakie rapowe albumy z Polski, zagranicy, oraz jakie imprezy najbardziej przykuły jego uwagę? Tego dowiecie się za chwilę.

Autor W Pogoni Za Lepszej Jakości Życiem rok 2009 z pewnością może zapisać do tych w pogoni za lepsze jakości rapem - praca nad pierwszą wspólną płytą z Pezetem może przynieść nam owoce, które w następnym roku będą pojawiać się w co drugim polskim podsumowaniu. Dobrze, że znowu będziemy mieli okazję go usłyszeć!

Rok 2009 dla Zeusa na pewno był kolejnym, który może zaliczyć do udanych. Wydanie drugiego albumu, nawiązanie ciekawych znajomości, początek muzycznej współpracy z wieloma artystami z całej Polski... Bieżący rok może być hardkorowy, ze względu na ilość projektów, w których bierze udział.

Kamil podzielił się z nami swoimi przemyśleniami na temat muzyki w zeszłym roku i podesłał TOP 5 w trzech kategoriach: rap polski, rap zagraniczny i albumy niehip-hopowe. Zapraszamy do lektury.

Wczoraj mogliście u nas przeczytać bardzo obszerne i przepełnione pasją podsumowanie zeszłego roku w wykonaniu SoulPete'a. Dziś przyszedł czas na jego zioma z Rap Addix, Junesa. Jest średnim raperem, pisze słabe teksty, ma beznadziejne poglądy i jeszcze featy po znajomości. Tak? To czemu prawie wszyscy go słuchacie?

Bo jest jedną z najbardziej charyzmatycznych postaci polskiego podziemia, i potrafił pokazać, że proste jest piękne i bardzo komunikatywne. Hejtujcie do woli, ten gość nie przestanie tego robić - i dzięki Bogu, bo potrzeba ludzi, którzy tak skutecznie zmieniają oblicze i wizerunek ulicznego rapu. W tym roku dostarczył nam wiele powodów zajawki, w tym dwa główne - bardzo treściwe, szczere i efektowne (tak... mnie też możecie hejtować) Właściwe Proporcje i ekshibicjonistyczne, niezwykle odważne i chwilami naprawdę wstrząsające LP. Doliczcie do tego sporą porcję gościnnych i znakomity singiel Jeden Junes. W sumie już się nagadał, ale ponownie oddajemy mu głos.

SoulPete to jeden z niewielu młodych producentów w Polsce, który rozumie, że nie liczy się ile bitów na godzinę umiesz zrobić, ale jakie brzmienie w nich osiągniesz i czy sprawisz słuchacz nie zapomni go w przeciągu takiego samego czasu po wysłuchaniu. Jego rewelacyjny bas to jeden z powodów dla których powinniśmy być dumni z polskiego podziemia.

Piotrek to autor muzyki na dwie wyśmienite pozycje Rap Addix (Właściwe Proporcje EP i LP zatytułowane LP), które ukazały się w 2009 roku i zaserwowały nam mnóstwo wartościowej, brudnej, charakternej muzyki. Daliśmy mu możliwość popisać o muzyce, więc zakochany w niej fanatyk popłynął i przysłał nam bardzo obszerny i ciekawy "spis lektur obowiązkowych". Oddajemy głos lubliniakowi!

Arts The Beatdoctor to jeden z najbardziej zajawkowych producentów wszystkich gatunków, które są związane z hip-hopem, ale nie są nim samym. Określenie jego muzyki jednym przymiotnikiem czy nazwą gatunku zupełnie mija się z celem, choć on sam określił ją rozległym i chyba najbardziej trafnym terminem sample music. To po prostu doskonały podkład dla chilloutu, rozmyślań czy odpoczynku.

W tym roku Arts odwiedził Polskę z minitrasą obejmującą trzy miasta. Nie wiem jak wyglądało to w innych miejscach, ale to co wraz ze Skiggy Rapzem i Tomem D pokazał w Warszawie zostało w mojej pamięci na bardzo, bardzo, bardzo długo. Przed wami podsumowanie roku w jego wykonaniu!

Jako, że obsuwa jest odkąd pamiętam piątym elementem hip-hopu, a złośliwość rzeczy martwych dopada nas zawsze wtedy, kiedy nie powinna, trzecią i ostatnią część wywiadu z Miuoshem prezentujemy wam dziś, a nie - jak należałoby - wczoraj. Autor Pogrzebu, jedna z najważniejszych w tej chwili postaci na rapowej scenie Śląska, podzielił się z nami swoimi przemyśleniami w ponad trzydziestominutowej rozmowie, z której ostatni fragment zobaczycie dziś.

Gruba Trasa już wystartowała, jesteśmy po Śląskim Rap Festivalu, więc zaproszenia delikatnie się zdezaktualizowały, ale za to możecie dowiedzieć się istotnych szczegółów dotyczących następnych działań Fandango Records.

Golin, Wolik i Skajter (tych dwóch ostatnich tworzy duet WallCut), to trójka przyjaciół z Torunia, którzy - choć ledwie przekroczyli 20 lat - nie robią rapu od wczoraj. Doskonale słychać to na ich nowym materiale. Jeśli brakowało wam albumów, na których doskonale słychać, że powstały przede wszystkim z zajawki, a autorzy się doskonale przy nich bawili, to jesteście w domu.

Trzecia z ostatnich produkcji Maygo Nagrania (po albumie Małpy i epce MonoPoka) po raz kolejny udowadnia nam, że toruńskie podziemie jest w tej chwili tak silne jak chyba nigdy wcześniej. Czemu powinniście sprawdzić materiał, tajemniczo zatytułowany Dystrans?

Dziś druga część naszego wywiadu z artystą, który ma ambicje, żeby pokazać, że rap ze Śląska nie tylko "kiedyś był wielki". Fandango Records to jedna z najfajniejszych rzeczy, które ostatnio przytrafiły się polskiemu rapowi - gdyby nie ona, być może duża część z was do dziś pytałaby kto to jest Miuosh, kto to jest Skorup, Bas Tajpan czy Siwydym.

"Mam 23 lata i życie przede mną" to wers, który spokojnie mógłby nawinąć nasz bohater. Młody chłopak, który ma nie tylko odwagę, ale również umiejętności i wachlarz możliwości zrobienia z muzyką która go jara, czegoś ciekawego. Nawet jeśli nie jest to muzyka, która kręci was powinniście oddać szacunek osobie, która chce coś zrobić, zamiast siedzieć na dupie i czekać, aż zrobi się samo. Co powiedział nam w drugiej części wywiadu?

Tylko fani Fandango Records będą w stanie zrozumieć, a może nawet wytłumaczyć innym, jak można cieszyć się z Pogrzebu ulubionego artysty. Płyta, nad którą Spinner objął patronat medialny, trafiła na półki ponad miesiąc temu, a my niedługo po premierze mieliśmy możliwość zamienić kilka zdań z autorem krążka.

O czym rozmawialiśmy z Miuoshem? W pierwszej części zobaczycie jak to jest z MCs - jak im oddać mikrofon mogą gadać i gadać, co mnie jako rozmówcę, a was jako odbiorców powinno oczywiście cieszyć.