Wtedy też jeden z jej najbardziej znanych reprezentantów, rapujący dziennikarz Klanu, Tymon Smektała, postanowił zaprezentować słuchaczom swoje nowe i inne oblicze - dojrzałe muzycznie i tekstowo, jakże różne od repertuaru Świńtucha.

Jak można w paru słowach najtrafniej opisać ten album? Chyba zgodnie z samym Tymonem - "niebanalny przekaz plus eklektyczny bit". Za brzmienie odpowiada wrocławski wielce utalentowany duet Magiera i Lu. I bezdyskusyjnie udało im się nadać materiałowi delikatny, chilloutowy, melancholijny klimat, który tworzy dla gospodarza znakomite tło i pole do popisu. Podkłady są ciepłe, pulsujące, miejskie i głębokie, a instrumentalnych fragmentów - poukrywanych od czasu do czasu między numerami - słucha się naprawdę przyjemnie. Nadzorujący całość Magiera postawił tu na brzmienie lżejsze od tego z Kodexów, bardziej sięgające do jazzu, soulu, funku, umiejętnie korzystające z klasyki czarnej muzyki.

W tej eklektycznej stylistyce niebanalny przekaz Szelmy odnajduje się jak ryba w wodzie. Tymon to jeden z MCs, których teksty można określić mianem "inteligentne, ale nie przeintelektualizowane". Nie znajdziemy tu abstrakcyjnego bełkotu, za to dojrzałe refleksje, pełne metafor, osadzone na miejskiej płaszczyźnie już jak najbardziej. A do tego intrygujące storytellingi. Słyszymy więc znakomite Oto Ja, humorystyczne Będę Tam, autobusowego Pasażera czy zgrabne tytułowe Zmysłów 5. Wszystko okraszone funkującymi momentami relaksu w postaci Nie Pompuj Stypy z Jaroszem (Roszją) i Jotem, oraz Spal Tego Tłuściocha z pierwszym z nich.

Tymon nawija dość prosto, nie posiada mega flow, momentami zbliża się do rytmicznej deklamacji, ale potrafi korzystać ze swoich atutów i umiejętnie przesuwa szalę ku treści i klimatowi. To miejski filozof, dysponujący sporym zasobem słownictwa, wiedzą o muzycę i pomysłem na siebie. Warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden fakt - czy po wysłuchaniu płyty pomyślelibyście, że jej autor nie wymawia litery "R"? Pytacie "Jak to"? A no właśnie - Tymon pisał teksty w taki sposób, że feralna litera pojawia się na krążku tylko raz w wyrazie "mikrofon"! To dopiero wymaga ogarnięcia i skupienia przy pisaniu.

Dlaczego tak dobry i świeży materiał został jednak przegapiony, mimo znakomitego i megapopularnego singla Oto Ja? Ciężko powiedzieć. Może był jednak zbyt trudny muzycznie na etapie, gdy polski rap w większości składał się z prostych loopów a teksty Tymona dla części były zbyt mało przyziemne. Nie bez znaczenia jest też fakt pracy - reprezentant 71 jako czynny dziennikarz największego rapowego tytułu, skupiał na sobie uwagę środowiska (wiadomo, że oceniający zawsze znajdują się pod ostrzałem), a krytykowani raperzy w końcu dostali szansę na rewanż i wytykanie błędów. Do całej sytuacji sam Tymon odniósł się zresztą w numerze Co Wy Na To? Bez względu na wszystko - dziś Klan już nie istnieje, ale po zmysłowy debiut Smektały wciąż można sięgnąć. I wciąż będzie się go wam słuchało z przyjemnością.