Niejeden zwrócił uwagę na ten album, tylko ze względu na gościnne występy - LikeIke1, Raca, Bisz, Emrat, Shot... Tak zrobiliśmy i my. Ballady Ulic to płyta - rapującego od trzech lat - rapera z Ełku, Poetika. To chłopak ze sporym potencjałem, dobyrmi inspiracjami i bardzo dobrze brzmiącymi bitami, od dość anonimowych producentów, jakimi są SomeOne, SirDef czy Intru.

Gdyby Poetik zachował te bity i zwrotki swoich gości, porapował sobie jeszcze ze dwa lata, rzucając swoje zwrotki do szuflady, i wrócił, w 2011 pewnie moglibyśmy go mocno chwalić. Czemu nie możemy?

Z wielu względów. Po pierwsze, jego flow pozostawia bardzo dużo do życzenia. Czasami ma się wrażenie, że jego wokale są źle zmiksowane, a raper goni bit w szaleńczym tempie, nie zawsze mieszcząc się w taktach. Po drugie - zapraszanie gości, tylko dlatego, że są dobrymi raperami, okazało się strzałem w stopę - w necie zaczęły krążyć wersje albumu z wyciętymi zwrotkami gospodarza (sic!). Co ciekawe, na przykład takie Tak Tu Jest, w którym Poetik rapuje sam, denerwuje swoim wypadaniem z rytmu znacznie mniej. Nauczka na przyszłość.

Bity są tak mocno zainspirowane Noonem z Grammatika i Muzyki Klasycznej, że aż czasami zaczyna to irytować, ale przy tym trzeba przyznać - są obiektywnie dobre i brzmią bardzo miło dla ucha. Dzięki temu, na przykład Jestem Sobą, z gościnnymi zwrotkami Emrata i LikeIke1, jest naprawdę fajnym kawałkiem. Jeżeli chodzi o resztę gości, to właściwie wszyscy dali z siebie tyle ile mogli, i każda gościnna zwrotka wypada bardzo dobrze. DJ-e? Mogliby w ogóle się nie pojawiać, bo trafiają w werbel jeszcze rzadziej niż gospodarz.

Nie ma sensu znęcać się nad tym albumem, bo jest tylko przetarciem dla rapera z Ełku, i zapewne sporo się na nim nauczy. Ballady Ulic warto pobrać chociażby dla samego Jestem Sobą, czy bardzo przyzwoitego Rapu, z Shotem i Racą. Jak Poetik zacznie pisać teksty, z którymi będzie mieścił się w taktach, może zrobić coś znacznie, znacznie ciekawszego.

Ściągnij